Het logo Een mens met open armen
Het logo is opgebouwd uit verschillende kleuren. De roze kleur van het hoofd staat voor liefde en warmte.
De groene kleur van het lijf staat voor de vrede en hoop die we de mensen willen geven. Het lichte gedeelte op de plaats van het hart staat voor de Heilige Geest die in onze harten werkt om dit werk te kunnen doen.
Reisverslag november 2009
Dinsdag 15 december : Terugblik op de reis...
We zijn weer veilig en wel thuis. We kozen ervoor om in één keer terug te reizen. Dat betekende dat we 1900 km. hebben gereden met
hier en daar een pauze. Ieder om de beurt zodat we ook konden slapen en uitrusten. Woensdag vertrokken we om 13.00 uur en donderdag
om 9.00 uur stapte ik weer bij mijn vrouw in huis. Ze schrok ervan want ze stond onder de douche en ineens stond ik voor haar neus.
De volgende dagen hadden we wel nodig om weer wat te acclimatiseren. Een soort Jetlag, maar dan een beetje anders. Maar wat hebben
we een mooie reis gehad. Ondanks de problemen met de auto in het begin, dat waren al gauw eer vergeten, kunnen we terug zien op een
voorspoedige en gezegende reis. De kinderen van de school waren blij verrast en dankbaar voor de geschenken. Ze hebben ons toegezongen
en in het bijzonder Fred, die jarig was op die dag. In de gevangenis waren we onder de indruk van wat we hebben gezien. 320 jonge mensen
die in de gevangenis moeten leven door allerlei problemen. De omstandigheden in Roemenië,het vaak uitzichtloze voor de toekomst, maakt
hen crimineel. Stelen, verkrachtingen en moord zijn de meest voorkomende redenen van detentie. De manier waarop de leiding en bewaking
met de jongelui omgaat heeft diepe indruk op ons gemaakt. Zo open en stimulerend deed warm aan, ondanks de trieste situaties.
Voor ons project voor het zorgcentrum hebben we goede gesprekken gevoerd. Voortaan spreken we hier over "Casa Aproprière/Huis dat nader
tot elkaar brengt". De gemeente heeft bij monde van de gemeentesecretaris allerlei toezeggingen gedaan. Ze zullen ons op alle mogelijke
manieren helpen. De gemeente juicht ons plan van harte toe! Ook het gesprek met iemand van sociale zaken geeft goede hoop voor de
toekomst. Bij de gemeente hebben we een contactpersoon die engels spreekt en de ins and outs van vergunningen weet.
Graag willen we iedereen bedanken die in de afgelopen weken ons heeft geholpen om de acties te doen slagen. We zijn er diep van onder
de indruk, dat God ons werk zo wil zegenen.
Izaak van Apeldoorn en Fred Molenaar
Vrijdag 4 december : Terug uit Roemenie...
Woensdag 2 december om 13.00 uur zijn Fred en Izaak weer vertrokken uit Roemenië.
Zij zijn op donderdagmorgen na een voorspoedige reis weer thuis gekomen.
Wij zijn God dankbaar dat hij hen op deze reis heeft gespaard en bewaard en hen veilig bij hun gezin thuis deed komen.
Binnenkort zullen wij u uitgebreider informeren over de reis en over de plannen die er nu zijn.
We hopen dan ook foto's te kunnen laten zien van de vorderingen aan het huis van de familie Dimitrescu, het uitdelen van de toiletpakketten in de gevangenis en van de rugzakjes die op de school zijn gebracht.
1 december: Nieuw bericht uit Roemenie...
Lieve vrienden
Het duurt allemaal wat langer omdat ik mijn verhaal opnieuw moet beginnen.
De stroom is al een paar keer uitgevallen.
We zijn al een aantal dagen in Roemenie en de eerste indrukken zijn alweer
verwerkt.
Na een nacht slapen zijn we zondag naar Unciuc geweets. Daar woont de
familie Dimitrescu. Het weerzien was fijn en het was goed om te merken dat
de vorderingen met het huis goed gaan.
Het is al bijna helemaal dicht en ook binnen kan er weer geslapen worden. Nu
is de keuken aan de beurt.
De familie is echt blij en dankbaar voor de mogelijkheden die ze krijgen
dankzij uw hulp.
We zijn in Unciuc naar de kerk geweest en hebben een wandeling naar het
stuwmeer gemaakt.".
Op de bergen, die de vallei omgeven is de eerste sneeuw alweer gevallen.
Een prachtig gezicht. Overigens is het hier nog prachtig weer.
De zondag werd gevuld met kerk en bezoeken en na die dag konden we weer goed
slapen in ons appartement.
Op maandag staat een bezoek aan de flat op het programma, ons nieuwe
gezondheidscentrum.
Daar hebben we heel wat afgepraat. Dit is een grote klus en we moeten goed
weten wat we daar gaan doen. In de toekomst hoort u daar vast nog meer van.
Het was ook heerlijk om even in Petrosan te kijken. Gewoon wat winkelen voor
verschillende verjaardagen op de maandag.
En die avond waren er 4 te vieren, inclusief die van Izaak en Fred.
Een stevige maaltijd en een goede wandeling maken dat we lekker konden
slapen, want.....
De volgende dag gaan we naar de gevangenis Creova en moeten we om 6 uur op.....
Creova ligt 200 km van Petrosan af. Dat lijkt niet zo ver, maar wel als dat
door de bergen moet met slechte wegen.In Creova hebben we een
jeugdgevangenis bezocht.
Daar zijn alle handdoeken, zeep en tandpasta heen gegaan.
Na het afgeven van ons paspoort en telefoon mochten we naar binnen.
Ons bezoek was van tevoren al aangekondigd en we hadden toestemming.
In een zaal kwamen zo'n 50 jongens bij elkaar in de leeftijd van 14 tot 20.
Ze hebben voor ons een demonstratie gegeven van Breakdance.
Gewone jongens zoals we in Nederland ook hebben, maar allemaal hebben ze
iets op hun kerfstok.
Het geheel maakte een goed indruk en de omgang met de bewaking lijkt ons
heel positief.
Ze doen er alles aan om de jongens weer een mogelijkheid in de maatschappij
te geven. De omstandigheden daar zijn niet zo geweldig.
We hebben daar gesproken en de handdoeken enz. uitgedeeld.
Ook kregen ze allemaal een Nieuw Testament.
De reis was lang, maar de moeite waard en de mensen waren dankbaar voor onze
komst.
Bij de familie Stoica was het druk omdat 1 december een nationale feestdag
is.
Van lieverlee vertrokken de kinderen weer naar hun eigen bestemming.
Morgen hopen we de school te bezoeken en volgt er nog een belangrijk gesprek
met de burgemeester. Daarover zal ik thuis weer schrijven, want na dat
gesprek vertrekken we weer naar Holland. Tot ziens.
Izaak en Fred
28 november: Bericht uit Roemenie...
Lieve vrienden
Onze reis is voorspoedig verlopen. Tenminste....
Toen we met heel veel snelheid naar Roemenie zijn gereisd en zonder problemen over de grens zijn gekomen, brak midden in Timesoara
de gaskabel. Daar stonden we midden in een grote stad. Gelukkig is er de ANWB en die heeft ons geholpen om met de auto naar een garage
te gaan. Maar er was geen kabel voorradig en dus werd ons gezegd dat dat wel tot volgende week donderdag kon duren.
Een man van de sleepdienst heeft gezorgd dat wij in een hotel konden slapen. De volgende dag na heel veel bellen en onzekere berichten
stond hij eensklaps voor onze neus op zaterdagmorgen. Hij vertelde ons dat de auto bijna klaar was en dat we naar de garage konden.
Jullie begrijpen dat we blij verrast waren en dankbaar dat het probleem al heel gauw was opgelost. We hebben hem dan ook uitgebreid
bedankt. We konden weer op weg en zijn goed aangekomen in Petrosan. De familie was blij ons weer te zien. Dus kunnen we plannen maken.
Morgen is het zondag en dan gaan we naar de kerk in Unciuc. Dat is bij de familie Dimitrescu. Maandag mogelijk naar de gevangenis.
Het gaat hier om een jeugdgevangenis. Daar moet speciale toestemming voor komen. Eugen is al druk bezig onze gegevens door te geven aan
de bevoegde instanties. Daar gaan dus de handdoeken, enz. heen. Op woensdag gaan we naar de school. Wat zullen de kinderen opkijken!
De dinsdag is een nationale feestdag en dan is er niemand te bereiken. Een korte vakantie Zo zijn jullie weer op de hoogte van onze reis.
We danken God dat hij ons onderweg heeft gespaard.
Hartelijke groeten van Fred en Izaak.
26 november: Vertek naar Roemenie
Izaak van Apeldoorn en Fred Molenaar zijn met een auto volgeladen vertrokken naar Roemenië. De bedoeling is dat ze rugzakjes naar Petrosan en toiletpakketten naar Crayova zullen brengen (zie ook actie rugzakjes en actie toiletpakketten). Ze zijn op donderdagmorgen vertrokken en hebben een voorspoedige reis met goed weer gehad. Op vrijdagmiddag 27 november zijn ze aangekomen in Timisoara in Roemenië. Hier ging de gasslang van de auto kapot. Bij de plaatselijke garage kon dit niet gelijk gerepareerd worden maar men hoopt dit zaterdagmorgen te kunnen repareren. Hier is nu het wachten op.